[ نظائره ] به قول مصنّف در اينجا راجعست . قوله : فى الكتاب و غيره : يعنى و غير اين كتاب . قوله : و هو كثير : ضمير [ هو ] به ما يأتى راجعست . متن : ( أو تعمد القيء ) مع عدم رجوع شيء منه إلى حلقه اختيارا ، و إلا وجبت الكفارة أيضا ، و احترز بالتعمد عما لو سبقه به غير اختياره فإنه لا قضاء مع تحفظه كذلك . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 5 - پنجم از مواردى كه تنها قضاء بر صائم واجب است اين كه از روى عمد قئ نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور مشروط به اين است كه طعام و شراب بالا آمده چيزى از روى اختيار دوباره به حلق برنگردد زيرا در اين صورت علاوه بر قضاء كفّاره نيز واجب است . مؤلف گويد : مدرك اصل حكم اخبار و احاديث بسيارى است از جمله خبرى كه صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 60 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از محمّد بن يحيى از احمد بن محمّد جميعا از ابن ابى عمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : اذا تقيّأ الصّائم فقد افطر و ان ذرعه من غير ان يتقيّأ فليتمّ صومه . قوله : مع عدم رجوع شئ منه : ضمير در [ منه ] به [ قيئ ] عود مىكند .